Johan Geenens
Water from the ceiling
Johan woont te Avelgem. Overdag werkt hij intensief in de kunstwerkplaats De Zandberg in Harelbeke. Hij is een noeste, stille werker, maar niet verlegen om een grapje…
Johan werkt zwijgzaam verder in volle concentratie. Hij zit werkelijk met de neus op het blad, als sloeg hij microscopisch kleine dingen gade. Het is alsof hij in zijn eigen vlechtwerk van lijnen kruipt. De keuze van de kleuren gebeurt niet overwogen. Alleen wat voorradig is aan pastelkrijt, balpennen – of een enkele keer acrylverf – wordt gebruikt. Binnen die mogelijke beperking weet hij echter wel heel goed welke kleurencombinaties hij op papier zet en zal ze nadien trachten te benoemen.
De thema’s of onderwerpen die steeds weer opgesomd worden zijn ‘Willy Sommers, Will Tura, familieleden, kastelen en biefstuk-friet’. Ze zijn nauwelijks nog ( of nooit? ) te herkennen. Zijn ze slechts voorwendsels?
Recent echter betrekt Johan zijn voorliefde voor stripverhalen, als daar zijn Suske en Wiske, Nero, in zijn artistieke bezigheid. Fragmenten worden uit het boek gehaald en bewerkt of omgezet in pastel.
Achteraf is het ook voor hem vaak niet meer van tel om de onderwerpen of uitgangspunten te identificeren. Eens niet meer herkenbaar haalt hij ze door elkaar en zal het uiteindelijk hebben over de volumes en de kleuren, die hij overigens aanwijst. De onderwerpen worden onderling omgewisseld en zijn zo ondergeschikt aan de activiteit zelf. Wat voor hem bijblijft is keer op keer die ervaring, die beleving.
Dit geldt zeker ook voor het ambachtelijke, grafische werk, meerbepaald het etsen en de linosnede waarin hij sedert 2002 zijn eerste stappen waagde.
Gaandeweg evolueerde zijn werk van netwerken en kluwens naar kleinere, fragiele vlekjes, alsof hij zich fixeert op een punt.
Zijn werk kan best als autonoom, abstract bekeken worden. Het proces, het onderweg zijn, dat is wat Johan zo boeiend en leuk vindt, en… in de schijnwerkers komen te staan!
Stem op dit kunstwerk.Water from the ceiling
Johan woont te Avelgem. Overdag werkt hij intensief in de kunstwerkplaats De Zandberg in Harelbeke. Hij is een noeste, stille werker, maar niet verlegen om een grapje…
Johan werkt zwijgzaam verder in volle concentratie. Hij zit werkelijk met de neus op het blad, als sloeg hij microscopisch kleine dingen gade. Het is alsof hij in zijn eigen vlechtwerk van lijnen kruipt. De keuze van de kleuren gebeurt niet overwogen. Alleen wat voorradig is aan pastelkrijt, balpennen – of een enkele keer acrylverf – wordt gebruikt. Binnen die mogelijke beperking weet hij echter wel heel goed welke kleurencombinaties hij op papier zet en zal ze nadien trachten te benoemen.
De thema’s of onderwerpen die steeds weer opgesomd worden zijn ‘Willy Sommers, Will Tura, familieleden, kastelen en biefstuk-friet’. Ze zijn nauwelijks nog ( of nooit? ) te herkennen. Zijn ze slechts voorwendsels?
Recent echter betrekt Johan zijn voorliefde voor stripverhalen, als daar zijn Suske en Wiske, Nero, in zijn artistieke bezigheid. Fragmenten worden uit het boek gehaald en bewerkt of omgezet in pastel.
Achteraf is het ook voor hem vaak niet meer van tel om de onderwerpen of uitgangspunten te identificeren. Eens niet meer herkenbaar haalt hij ze door elkaar en zal het uiteindelijk hebben over de volumes en de kleuren, die hij overigens aanwijst. De onderwerpen worden onderling omgewisseld en zijn zo ondergeschikt aan de activiteit zelf. Wat voor hem bijblijft is keer op keer die ervaring, die beleving.
Dit geldt zeker ook voor het ambachtelijke, grafische werk, meerbepaald het etsen en de linosnede waarin hij sedert 2002 zijn eerste stappen waagde.
Gaandeweg evolueerde zijn werk van netwerken en kluwens naar kleinere, fragiele vlekjes, alsof hij zich fixeert op een punt.
Zijn werk kan best als autonoom, abstract bekeken worden. Het proces, het onderweg zijn, dat is wat Johan zo boeiend en leuk vindt, en… in de schijnwerkers komen te staan!